Μία απο τις πιο συχνές φράσεις μου,αν ρωτήσεις φίλους,γνωστούς,ξάδερφες και τον περιπτερά της γειτονιάς μου,και επαναλαμβανόμενη είναι η εξής: Ρε παιδιά ζω σε λάθος εποχή.Τι με καθιστά time traveller,θα μου πεις.Και θα εξηγήσω ευθέως:εγώ που λες είμαι παιδί ρομαντικό.Όχι,με την πρώτη ματιά δε φαίνεται καθόλου,με λες παιδί της γενιάς μου,από τα ρούχα και τα μαλλιά μέχρι τον τρόπο ομιλίας-και,φυσικά τον τρόπο συμπεριφοράς.Αυτόν τον τρόπο που άλλοι μας επέβαλαν.Και αμα τολμήσεις να παρεκλίνεις από το καλούπι-ω!μαύρο φίδι που σε έφαγε!-τότε θα βρέθεις αντιμέτωπος με τις συνέπειες.Εγώ ως άλλη εεερμμ Ντίσνευ πρίνσες να πω;Ερωτεύομαι λοιπόν τον μίστερ Χάιντ(ντόκτορ Τζέκιλ σπανίως,σχεδόν πάντα ο κακός εαυτός του σου λέει γιατί girls love bad boys και τέτοια) και τρώω τα μούτρα μου.Επιφοίτηση στιγμής:από Ντίσνευ πρίνσεσιζ μάλλον θα 'μουνα εκείνη η δόλια από τον Ηρακλή,η Μεγάρα,που πίστεψε έναν κόπρο και βρέθηκε στον Άδη αυτοστιγμεί.Έτσι κι εγώ,μια Ζάνα της γνωστής οικογενείας,ξεπουλάω χρόνο,χρήμα,φίλους και-ε,ναι,συνέβη κάποτε-παρατάω ολόκληρη σχολή πανεπιστημιακού επιπέδου,για,τι άλλο,ένα όμορφο αγόρι με ασχημότατο χαρακτήρα!Είμαι λοιπόν μια κοπέλα ρομαντικότατη που μπλέκει με χουλιγκάνια.Θέλω να ζω στην εποχή της Τζέιν Όστιν ρε γαμώτη μου,να με διεκδικεί ο άντρας ο σωστός,όχι να είμαι άλλη μία στη λίστα με ''αυτές''που ο ωραίος τύπος που προανέφερα,εχεί περάσει μια βραδιά πάθους και ακολασίας.Άραγε υπάρχει σωτηρία;Ή θα είμαι αποπροσανατολισμένη και χαμένη σε ροζ φέδερς μέχρι να συμβιβαστώ και να γίνω κι εγώ όντως μία από τις ''αυτές'' που είναι κουλ με αυτή την αντιμετώπιση από το άλλο φύλλο-και ενίοτε την επιβραβέυουν κιόλας;Αχ,βαχ,η συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου