Την φόρεσε και τράβηξε τα κορδόνια.Ο αέρας πήρε μια τούφα και την απίθωσε στο πρόσωπο,σαν μουστάκι.Με το χέρι την πήγε πίσω και τόλμησε να γελάσει.Αυτό που λένε ''μου κόπηκε το αίμα'',η πιό οικεία αίσθηση.Το στομάχι τέντωνε,ιδρώτας έτρεχε από παντού,τα χέρια και τα πόδια,πρώτα μυρμήγκιαζαν κι έπειτα μούδιαζαν εντελώς.Ανικανότητα κινήσεων.Η όραση θόλωνε σαν του μεθυσμένου,δεν μπορούσε να εστιάσει πουθενά.Τ'αυτιά της,λες και είχε από ώρα τέρμα τη μουσική,βούιζαν,αποκλείοντας τελείως κάθε χρήσιμο ήχο,μόνο βουητό σαν από χαλασμένη τηλεόραση.Άντε πάλι,κολλήσαμε στο ίδιο κανάλι.Και παίζει και κακή ταινία,όχι τίποτε..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου