Αφήγηση;
Καμιά φορά,τα πιο βαρετά απογεύματα σε ωθούν στις πιο παράλογες πράξεις.Αυτό το απόγευμα,ήταν ένα απ'αυτά που κοιμούνται μέχρι και τα τζιτζίκια.
Σκηνή πρώτη-και τελευταία
Ένα κορίτσι μέσα στο σπίτι της
Χτενίζει τα μαλλιά της,πηγαίνει σχεδόν γυμνή στον καθρέφτη,πλένει τα δόντια της,βάφει τις βλεφαρίδες της και βάζει λίγο κόκκινο κραγιόν.Γυρνάει νωχελικά στο δωμάτιο,κάθεται στο κρεβάτι μπροστά από το λαπτοπ.Ξεφυσά,σηκώνεται,πάει μπροστά στη ντουλάπα.Διαλέγει ένα μαύρο φόρεμα και φοράει και ένα ζευγάρι πάνινα παπούτσια.Βγαίνει απ'το σπίτι με τα ακουστικά στα αυτιά,παίζει τέρμα το Born Slippy καθώς το κορίτσι κάθεται σε ενα παγκάκι μπροστά απο τη στάση και στρίβει τσιγάρο.
Μπαίνει στο λεωφορείο που καταφθάνει,δέκα λεπτά μετά κατεβαίνει στον προορισμό της.Μπαίνει σε ένα παλιό κτίριο,ανοίγει με ένα μεγάλο κλειδί ασφαλείας την πόρτα.Ένα αγόρι αράζει στο πάτωμα.Καπνίζει κι αυτός στριφτό τσιγάρο και πίνει φθηνή μπύρα από ένα τεράστιο δίλιτρο μπουκάλι.Αυτή τον φιλάει στο μέτωπο,μετά στη μύτη και τέλος στα χείλη.Το αγόρι μένει ανέκφραστο.
Κορίτσι:Έφαγες;
Το αγόρι γνέφει αρνητικά και τραβάει μια γερή τζούρα
Αυτή πηγαίνει στην κουζίνα και παίρνει μια κατσαρόλα.Την γεμίζει νερό και ρίχνει μέσα μακαρόνια.Τα μαγειρεύει και του τα δίνει.Αυτός τσιμπολογάει λιγο και έπειτα σπρώχνει το πιάτο σαν κακομαθημένο παιδί.Η κοπέλα κλαίει σιωπηλά στην κουζίνα.Τον ξαναφιλάει πριν φύγει,καμία αντίδραση.Το κορίτσι κατεβαίνει τις σκάλες θυμωμένο.Παίρνει μια ρετσίνα από το περίπτερο,την πίνει όσο πιο γρήγορα μπορεί,γυρνώντας σπίτι με τα πόδια.Μπαίνει στο δωμάτιο της,βάζει το Trainspotting να παίζει και μισοξαπλώνει.Στρίβει άλλο ένα τσιγάρο και το καπνίζει νωχελικά.Δίπλα της,το κινητό αναβοσβήνει,σήμαδι οτι το αγόρι συνήλθε και της τηλεφωνεί.Αυτή απλά δεν το σηκώνει.Τέλος σκηνής.
Δες την τώρα την ωραία φιμωμένη
Δείχνει άφθαρτη μα είναι πάντα κλαμμένη
Τα ατέλειωτα βράδια πως την ταράζουν
Και τα άγρια πνεύματα την εξουσιάζουν
Κάθε μέρα σαν ξυπνάει τα ξέρει όλα
Κάθε θλίψη χαμένη στην κατσαρόλα
Παντού μοιράζει λίγη απ'την αυθάδεια της
Μες στην ταραχή χτενίζει τα μαλλιά της
Γιάτι ξέρει πως όλα κρίνονται απ'το έξω που πουλάς
Αν το δώσεις ακριβά,παραπάνω θα μετράς
Κι αν το ξεπουλήσεις για λιγάκι πάθος
Θα'σαι αποτυχημένη,ονειροπόλα και κομπάρσος
Κι η ωραία κοιμωμένη στρίβει τσιγάρο
Είχε κάποια ιδανικά μα τα παράτησε χάμο
Κάποιες μέρες μοιάζουν καλύτερες απ'τις άλλες
Μα δυστυχώς οι περισσότερες είναι τόσο μεγάλες
Κι αν το στόμα της τώρα κρατάει κλειστό
Το μυαλό δουλεύει βάρδιες και μένει πάντα ανοιχτό
Γιατί κανείς δεν τους γουστάρει τους ξερόλες
Μ'αλίμονο αν αντιληφθεί πως ''έπεσε'' για μία απ'τις ονειροπόλες
Καμιά φορά,τα πιο βαρετά απογεύματα σε ωθούν στις πιο παράλογες πράξεις.Αυτό το απόγευμα,ήταν ένα απ'αυτά που κοιμούνται μέχρι και τα τζιτζίκια.
Σκηνή πρώτη-και τελευταία
Ένα κορίτσι μέσα στο σπίτι της
Χτενίζει τα μαλλιά της,πηγαίνει σχεδόν γυμνή στον καθρέφτη,πλένει τα δόντια της,βάφει τις βλεφαρίδες της και βάζει λίγο κόκκινο κραγιόν.Γυρνάει νωχελικά στο δωμάτιο,κάθεται στο κρεβάτι μπροστά από το λαπτοπ.Ξεφυσά,σηκώνεται,πάει μπροστά στη ντουλάπα.Διαλέγει ένα μαύρο φόρεμα και φοράει και ένα ζευγάρι πάνινα παπούτσια.Βγαίνει απ'το σπίτι με τα ακουστικά στα αυτιά,παίζει τέρμα το Born Slippy καθώς το κορίτσι κάθεται σε ενα παγκάκι μπροστά απο τη στάση και στρίβει τσιγάρο.
Μπαίνει στο λεωφορείο που καταφθάνει,δέκα λεπτά μετά κατεβαίνει στον προορισμό της.Μπαίνει σε ένα παλιό κτίριο,ανοίγει με ένα μεγάλο κλειδί ασφαλείας την πόρτα.Ένα αγόρι αράζει στο πάτωμα.Καπνίζει κι αυτός στριφτό τσιγάρο και πίνει φθηνή μπύρα από ένα τεράστιο δίλιτρο μπουκάλι.Αυτή τον φιλάει στο μέτωπο,μετά στη μύτη και τέλος στα χείλη.Το αγόρι μένει ανέκφραστο.
Κορίτσι:Έφαγες;
Το αγόρι γνέφει αρνητικά και τραβάει μια γερή τζούρα
Αυτή πηγαίνει στην κουζίνα και παίρνει μια κατσαρόλα.Την γεμίζει νερό και ρίχνει μέσα μακαρόνια.Τα μαγειρεύει και του τα δίνει.Αυτός τσιμπολογάει λιγο και έπειτα σπρώχνει το πιάτο σαν κακομαθημένο παιδί.Η κοπέλα κλαίει σιωπηλά στην κουζίνα.Τον ξαναφιλάει πριν φύγει,καμία αντίδραση.Το κορίτσι κατεβαίνει τις σκάλες θυμωμένο.Παίρνει μια ρετσίνα από το περίπτερο,την πίνει όσο πιο γρήγορα μπορεί,γυρνώντας σπίτι με τα πόδια.Μπαίνει στο δωμάτιο της,βάζει το Trainspotting να παίζει και μισοξαπλώνει.Στρίβει άλλο ένα τσιγάρο και το καπνίζει νωχελικά.Δίπλα της,το κινητό αναβοσβήνει,σήμαδι οτι το αγόρι συνήλθε και της τηλεφωνεί.Αυτή απλά δεν το σηκώνει.Τέλος σκηνής.
Δες την τώρα την ωραία φιμωμένη
Δείχνει άφθαρτη μα είναι πάντα κλαμμένη
Τα ατέλειωτα βράδια πως την ταράζουν
Και τα άγρια πνεύματα την εξουσιάζουν
Κάθε μέρα σαν ξυπνάει τα ξέρει όλα
Κάθε θλίψη χαμένη στην κατσαρόλα
Παντού μοιράζει λίγη απ'την αυθάδεια της
Μες στην ταραχή χτενίζει τα μαλλιά της
Γιάτι ξέρει πως όλα κρίνονται απ'το έξω που πουλάς
Αν το δώσεις ακριβά,παραπάνω θα μετράς
Κι αν το ξεπουλήσεις για λιγάκι πάθος
Θα'σαι αποτυχημένη,ονειροπόλα και κομπάρσος
Κι η ωραία κοιμωμένη στρίβει τσιγάρο
Είχε κάποια ιδανικά μα τα παράτησε χάμο
Κάποιες μέρες μοιάζουν καλύτερες απ'τις άλλες
Μα δυστυχώς οι περισσότερες είναι τόσο μεγάλες
Κι αν το στόμα της τώρα κρατάει κλειστό
Το μυαλό δουλεύει βάρδιες και μένει πάντα ανοιχτό
Γιατί κανείς δεν τους γουστάρει τους ξερόλες
Μ'αλίμονο αν αντιληφθεί πως ''έπεσε'' για μία απ'τις ονειροπόλες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου